Ի՞նչն է ավելի կարևոր. ձեր կայքե՞րը, թե՞ ձեր առողջությունը

Երևի այս անգամ հոդվածս սկսեմ Պավել Կորչագինի հանրահայտ խոսքի առաջին մասից՝ կյանքը մարդու ամենաթանկ բանն է, ու այն մեզ տրվում է միայն մեկ անգամ:

Ու, ես ստիպված եմ այսպիսի կոնկրետ հարց տալ ձեզնից յուրաքանչյուրին՝ իսկ դու վերջին անգամ ե՞րբ ես հոգ տարել քո առողջության մասին: Մեկը լիներ, այդ հարցն ինձ տար…

Առանց «հեռվից գալու», անմիջապես ասեմ՝ ՆՍՏԱԿՅԱՑ ԿՅԱՆՔԸ ՍՊԱՆՈՒՄ Է:

Հենց հիմա ես այնպիսի տվյալներ կբերեմ, որ նստածդ տեղներից կամաց-կամաց վեր կբարձրանաք:

Սպանող տվյալներ

Ինչ-որ գրված է ներքևում, հենց քո մասին է, և ոչ թե դիմացի հարևանի:

• Հեռուստացույցը, համակարգիչը և նստակյաց գործերն ու ժամանցը հասցրել են մի իրավիճակի, երբ մարդիկ օրական շուրջ 9.3 ժամ նստած են (ավելի շատ, քան մեկ օրվա քնի միջին տևողությունն է՝ 7.3 ժամ):
• Օրական 3 ժամ կամ ավելի հեռուստացույցի դեմը նստածների (կամ պառկածների) մոտ սրտային հիվանդություններից մահացությունն աճում է 64%-ով:
• Օրական 6 ժամ և ավելի նսակյաց ապրելակերպը տասնհինգ տարվա կտրվածքով 40%-ով բարձրացնում է մահանալու ռիսկը` համեմատած օրական 3 ժամ նստած մնացողների հետ: Ուշադրություն. սա կապ չունի այն հանգամանքի հետ, թե արդյոք նստած մնալն ընդմիջվում է վարժություններով:
• Նստակյաց կյանքը գիրացնում է (3 ամերիկացիներից 1-ը գեր է). պարզվում է, որ գերերն օրական 2.5 ժամ ավելի երկար են նստած մնացել, քան նիհարները:
• Նստակյաց աշխատանքով զբաղված մարդկանց մոտ սրտանոթային մահացությունը բարձրանում է 2 անգամ: Սա կապված է նյութափոխանակության տարբեր շեղումների հետ, որոնք ավելի են արտահայտվում՝ կախված նստած մնալու ժամերի հետ:

Եկեք հիշենք, որ մարդու մարմինն ու օրգանիզմն այնպես չեն կառուցվել, որպեսզի մենք օրվա կեսը նստած կամ պառկած լինենք:

Հերիք է նստած մնաք: Ակտիվացեք, ու հաճախակի ընդհատեք ձեր նստած գործերը վարժություններով, քայլքով, շարժվելով…

Ժամանակ գտեք ու անպայման ուսումնասիրեք այս նկարը:

Ու վերջում, տարածեք այս հոդվածը թվիթերով ու վեր կացեք համակարգչի դեմից:

Աղբյուրը՝ e-armenians.com

…

«Самое дорогое у человека — это жизнь. Она дается ему один раз, и прожить ее надо так, чтобы не было мучительно стыдно за бесцельно прожитые годы, чтобы не жег позор за подленькое и. мелочное прошлое и чтобы, умирая, мог сказать: вся жизнь и все силы отданы самому главному в мире: борьбе за освобождение человечества. И надо спешить жить. Ведь нелепая болезнь или какая-либо трагическая случайность могут прервать ее.»

Николай Островский(1904—1936), «Как закалялась сталь» (ч. 2, гл. 3)

Պիտակներ. առողջություն, նստակյաց կյանք

Հեղինակի մասին
Ողջույն, ես այս բլոգի հեղինակն եմ: Ուրախ կլինեմ, եթե դուք բաժանորդագրվեք բլոգի գրառումներին և ընթերցեք իմ էլ. գրքերը:
Մեր բլոգում Artur-ը գրել է 583 հոդված: